Maciej Siembieda

GAMBIT 

Książka ma swój potencjał fabularny. Historyczne tło II wojny światowej, zimnowojenne akcje szpiegowskie, wielka polityka, zdrady, romans i szachowe rozgrywki. A wszystko to dzieje się w związku z poszukiwaniem na Podkarpaciu legendarnego miejsca  w którym mają znajdować się przebogate złoża ropy naftowej. Wydawać by się mogło, że Maciej Siembieda stworzył dzieło na miarę ,,Kodu da Vinci". Niestety, jak dla mnie to powieść zmarnowanego potencjału. Rozumiem, że żeby połączyć wszystkie wątki (mające oparcie w faktach) trzeba było wymyślić bohatera. Jest nią Wanda Kuryło, dziewczyna o łemkowskich korzeniach, która dzięki ojcu ma zdolności do strzelania snajperskiego (ale w dalszej fabule nie ma to żadnego znaczenia). Jej historia z czasów okupacji przypomina mdławy tasiemiec serialowy ,,Wojenne dziewczyny".  Chciała trafić do konspiracji - proszę bardzo, chciała mieć misję - proszę bardzo. Ukrywa się w Jaśle, gdzie konspiracja AK-owska kwitnie niczym w mieście stołecznym. Ucieka całkiem nie przypadkiem z więzienia gestapo i trafia od razu do Brygady Świętokrzyskiej, która rusza na Zachód. Dzięki temu Wanda ląduje w Monachium i tam zostaje cenionym agentem amerykańskiego kontrwywiadu DIA. 
Ta cała naiwna powiastka psuje powagę autentycznych dramatów braci Ostrowskich opisanych w książce. Zmarnowany też wydaje się wątek zdrajcy  Kalksteina. 
Może jednak, jako miłośnik historii, za bardzo krytycznie patrzę na tę powieść. Gdy się przymknie oko, fabuła może wydać się ciekawa. Dlatego dla mnie to dobra i niestety tylko dobra książka. 

Ps. Jeszcze jedno mnie nurtuje. Dlaczego bystra dziewczyna, która poznała współrzędne roponośnych terenów miała kłopoty z pamięcią i nie mogła zapamiętać tych kilku cyfr, chociaż z mozołem ryła je na medalionie? A może niepotrzebnie się czepiam... 

Kathryn Croft

NIE POZWÓL MU ODEJŚĆ 

Opowieść Kathryn Croft pochłonęła mnie bez reszty. Doskonale napisana i zręcznie poprowadzona fabuła nie pozwalała wręcz oderwać się od książki. Od utonięcia Ethana, młodszego syna Zoe Monaghan minęły trzy lata. Wszyscy pogodzili się już z tym, że był to tragiczny wypadek. Tymczasem Zoe otrzymuje tajemniczego smsa, w którym ktoś  kwestionuje przypadkowość jego śmierci i zachęca matkę do odkrycia prawdy. Choć wszyscy wokół próbują przekonać Zoe, że to tylko czyjś ponury żart, ona sama zaczyna prowadzić dochodzenie mające na celu poznania okoliczności w jakich zginął jej syn. Od tego momentu rusza lawina zdarzeń, które spowodują, że kilka osób powiązanych z tą sprawą będzie musiało przewartościować swoje dotychczasowe życie. 

Książka obnaża niezbyt przyjemną prawdę, że każdy z nas ma swoje większe i mniejsze sekrety, grzeszki i przewinienia. Gdy wychodzą na jaw mogą zaburzyć, a nawet zburzyć dotychczasowy bieg rzeczy i stan relacji międzyludzkich.  Zakończenie książki to nie tylko wyjaśnienie całej intrygi, ale pokazanie jak bardzo pod wpływem odkrywania kolejnych warstw prawdy zmienia się życie bohaterów tego opowiadania. Dlatego dla mnie - rewelacja!

Piotr Bojarski

MECZ 

Marek Krajewski zapoczątkował modę na pisanie retro kryminałów osadzonych w klimacie rodzinnych miast (patrz przygody Eberharda Mocka w Breslau). Piotr Bojarski podąża jego śladem wymyślając postać detektywa Zbigniewa Kaczmarka prowadzącego śledztwo w przedwojennym Poznaniu. Za umieszczenie akcji w trochę jakby zapomnianej przez literaturę popularną stolicy Wielkopolski należy się autorowi duży plus. Intryga kryminalna też niczego sobie, zwłaszcza, że dotyka pewnych zapomnianych trochę epizodów przedwojennej historii naszego kraju. Szkoda tylko, że główny bohater nieco na siłę kreowany jest na gbura, co na dłuższą metę irytuje, bo i tak daleko mu do kolegi po fachu z Breslau. Poznańska gwara użyta w książce razi pewną sztucznością i wydaje się jakby tam była wciśnięta na siłę.  

Mimo wszystko warto sięgnąć po ten kryminał, bo to ,, całkiem fifna knipa"  i ma ten ,,dynks", co go czytelnik połyka.

James Martin 

JEZUS 

Książkę się dobrze czyta, bo jest napisana łatwym, przystępnym językiem. Amerykański zakonnik James Martin zabiera nas w podróż do Ziemi Świętej, by z perspektywy tego niezwykłego miejsca i z perspektywy świata ludzi tam żyjących opowiedzieć raz jeszcze historię związaną z losami Jezusa z Nazaretu. Dzięki tej książce łatwiej jest zrozumieć ewangeliczne przypowieści, łatwiej zrozumieć postępowanie Chrystusa i znaczenie Jego męczeńskiej śmierci. James Martin nie wymądrza się, nie serwuje teologicznych rozważań. Wyraża jedynie swoje odczucia i myśli jakie towarzyszą mu podczas zwiedzania miejsc opisanych na kartach ewangelii. Może dlatego jest tak łatwy w odbiorze, a to niewątpliwie przyczyniło się do wielkiego sukcesu czytelniczego jego książki.

 

Ciaran Carson

IRLANDZKA HERBATKA 

Wyjątkowa powieść, choć niełatwa w odbiorze. Tak jak 101 przeróżnych odcieni kolorów, będących nazwami kolejnych rozdziałów, tak różnobarwna jest tematyka i świat przedstawiony w książce. Mamy tu historie hagiograficzne o świętych, przepisy zielarskie, wykłady o malarstwie holenderskim, geograficzne wycieczki i wątki autobiograficzne. Realizm miesza się z fantazją. 

Pod wpływem tajemniczej herbatki z koniczyny trójka dzieci przechodzi przez obraz Jana van Eycka ,,Portret małżonków Arnolfinich" do innego wymiaru czasoprzestrzennego.  Tam szukają ziół które pozwolą na zjednoczenie Irlandii. Zupełna abstrakcja, ale taki właśnie jest pomysł na tę książkę. Mnie on zafascynował.  

Książkę polecam miłośnikom odkrywania głębszych treści w pozornie zwykłych rzeczach. Do czytania koniecznie przy aromacie gorącej herbaty.

Aleksander Sołżenicyn

ODDZIAŁ CHORYCH NA RAKA 

Zastanawiam się nad fenomenem tej książki, jednej z najważniejszych w mojej osobistej biblioteczce. Świat oddziału onkologicznego opisanego w powieści Sołżenicyna jest jak mikrokosmos państwa sowieckiego. Pacjenci, którzy tu trafiają czują się jak skazańcy bez nadziei na wypuszczenie. Sam oddział działa tak jakby bez składu i ładu, siłą inercji. Ludzie jednak próbują w tej beznadziejnej rzeczywistości jakoś ułożyć sobie życie. Są tacy, którzy wciąż liczą na układy i chełpią się swoją pozycją społeczną, są kombinatorzy i tacy, którzy już tylko biernie czekają na swój koniec. A jednak ten ich zamknięty świat, to ich ,,państwo" jest pełne uczonych i uduchowionych dyskusji na przykład o szczęściu. Jest też i miejsce na uczucia. I nie chodzi tu tylko o uczucia strachu i lęku. 

Dyskusje i uczucia ożywiają to miejsce z którego wydawać by się mogło, że życie bezlitośnie wycieka. I to właśnie stanowi o fenomenie tej książki.

Alexander Khan 

ISLAMSKI BĘKART 

Doskonała powieść ukazująca dość mroczne oblicze wychowywania dzieci w fundamentalistycznych, islamskich rodzinach zamieszkujących Zachodnią Europę. Wychowywanie dzieci wydaje się być pozbawione kontroli państwa i powierzone jedynie rodzicom oraz indoktrynacji imamów. Czy można się wyrwać z tego zamkniętego kręgu? Czy może tego dokonać dziecko, oderwane na siłę od matki? Okazuje się, że jest to możliwe. Bez tego nie powstałaby ta książka, oparta na autentycznych wydarzeniach z życia autora. Zdecydowanie warto przeczytać!